|
Aus der lëtzebuerger Militärgeschicht wësse mer, dat d'Origine vun der "Garnisounsmusek Dikrech" zréckgeet op dat lescht Joerhonnert, genee op d'Joer 1847 wéi beim deemolegen 2ten Jägerbatailloun vum sougenannte "Bundeskontingent" et och zu Dikrech ee „Corps de Musique“ gouf.
Deen éischte Chef vun där Musek war keen aaneren wéi den Jean-Antoine ZINNEN deen 1864 jo och de Compositeur war vun eiser Nationalhymn "Ons Heemecht" (Text vum Michel Lentz). 1868 - no dem Londoner Vertrag - goufen d'Bundeskontingent an och dat zweet Batailloun mat senger Musek opgeléist; d'Festung zu Lëtzebuerg gouf "geschläift".
Vun 1868 bis 1941 huet bei deem dun méi klènge Freiwëllege-Korps eleng nach "d'Militärmusek" bestaan mat nëmme professionelle Museker.
Um Enn vum zweete Weltkrich - 1944/45 - krut Lëtzebuerg - mat der Aféierong vum "service militaire obligatoire" - erëm eng nei, méi grouss Arméi. Traditionell gouf et an där och erëm en "zweet Batailloun" (2e bataillon d'infanterie) daat, vun 1945 bis 1955 an Däitschland, am Secteur vu Bitburg an am Kader vun den alliéierten Arméien, eng "Occupatiouns-Missioun" ze erfëllen haat.
|